Przygotowania do wielkiego starcia – drugiej bitwy pod Iławą Pruską.

Już w najbliższą sobotę 21 lutego ekipa GM Boardgames będzie miała przyjemność rozegrać kolejną wielką bitwę. Ponownie będzie obowiązywać zasada „wszystkie figurki na stół”, dzięki czemu zgromadzimy prawie 200 tysięcy wojska!
Dyskusja o przygotowaniach do bitwy, a także relacja „na żywo” pojawi się na Forum Strategie, w tym temacie: http://strategie.net.pl/viewtopic.php?f=243&t=14163
Tym razem bitwę rozegramy w ciągu dnia, zaczniemy mniej więcej w sobotę w południe, przy czym teren i wojska zostaną wystawione już w piątek.

Bitwa nawiązuje swoimi rozwiązaniami do poprzedniego wielkiego starcia pod „La Rothiere”. Jego opis znajduje się tutaj: https://bogowiewojny.wordpress.com/2014/12/28/bitwa-pod-la-rothiere-pelny-raport-bitewny-czesc-i/
Oprócz zasady „wszystkie figurki na stół” zakłada ona fikcyjny scenariusz, oparty jednak w dużej mierze na historii i przed wszystkim wykorzystanie jednego z historycznych pól bitew.

Tak to wyglądało pod "La Rothiere".
Tak to wyglądało pod „La Rothiere”.

Podobnie będzie i w tym przypadku. Do starcia dojdzie w okolicach Iławy Pruskiej, gdzie zimą 1807 roku Napoleon stoczył krwawą i właściwie nierozstrzygniętą bitwę z feldmarszałkiem Bennigsenem.

Tym razem przeniesiemy się do 1813 roku – i od tego momentu zmieniamy nieco wydarzenia historyczne 🙂

Kampania 1813 roku rozpoczęła się od wielkiego zwycięstwa Napoleona pod Lutzen, po którym przyszły zwycięstwa pod Bautzen (Budziszyn). Pod Budziszynem marszałek Ney ponownie dowiódł, że w pełni zasługuje na tytuł Księcia Moskwy.
Te piorunujące zwycięstwa nie tylko przywróciły nadzieję we francuskiej armii, ale także sprawiły, że wszyscy niemieccy sojusznicy zostali przy Napoleonie. Mając w ręku tak silne karty, Bonaparte przekonał, a raczej zaszantażował Metternicha, żeby Austria przyłączyła się do wojny po jego stronie. Istotnie Franciszek I ostatecznie wysłał swoje wojska do pomocy Francuzom, ale Metternich zawarł tajną konwencję, że w razie jakichkolwiek większych niepowodzeń armii francuskiej, wojska Habsburgów przejdą na stronę koalicji antynapoleońskiej.

Tym razem Austriacy stanęli po stronie Napoleona. Czy jednak Metternich będzie miał okazję zrealizować swój zdradziecki plan?
Tym razem Austriacy stanęli po stronie Napoleona. Czy jednak Metternich będzie miał okazję zrealizować swój zdradziecki plan?

Koalicja znajdowała się jednak w bardzo trudnej sytuacji, armia rosyjska była zmęczona kampanią 1812 roku, a wszystko, co udało się odbudować, zostało zaprzepaszczone przez klęski pod Lutzen i Bautzen. Rosjanie wycofali się głęboko na wschód, aż do Prus, pozostawiając na terenach Księstwa zagony Kozaków i blokując Gdańsk z jego wielką załogą. Blokadzie podlegało także kilka innych twierdz. m.in. Zamość. Zgodnie z planem Napoleona, kontrofensywa doprowadziła do tego, że wielkie załogi tych twierdz mogły wzmocnić jego nacierające wojska, co stanowiło wielkie zagrożenie dla koalicji. Dodatkowo do nacierających wojsk francuskich przyłączyli się Polacy z księciem Poniatowskim, którzy wymaszerowali z Krakowa i połączyli się z Wielką Armią w okolicach Kalisza.

Poniatowski i Polacy stanęli wiernie przy Napoleonie.
Poniatowski i Polacy stanęli wiernie przy Napoleonie.

W bardzo trudnej sytuacji znajdowali się Prusacy. W przeciwieństwie do 1807 roku nie posiadali twierdz, które znajdowały się w rękach Francuzów. Co prawda pod Dennewitz udało się nie przebrać i dzięki pomocy Szwedów i Bernadotte’a, północna Brandenburgia a także Pomorze nadal były we władaniu Prusaków, ale był to drugorzędny teatr działań, w dodatku do sił francuskich, które blokowały pruską stolicę mieli wkrótce dołączyć Bawarowie.

Promykiem nadziei dla koalicji było zwycięstwo Wellingtona pod Vittorią, które doprowadziło do prawie całkowitego wyparcia Francuzów z Hiszpanii. Było jasne, że Francuzi będą związani walką w Pirenejach i nie przerzucą żadnych posiłków do Prus. Znowu Hiszpania była drugorzędnym teatrem operacji – wojna miała rozstrzygnąć się w Prusach.

Wobec tego, uwolniwszy Hiszpanię od Francuzów, brytyjski księżę regent, w porozumieniu z carem i królem Prus, doszedł do wniosku, że trzeba wysłać brytyjski korpus posiłkowy nad Bałtyk. Brytyjczycy próbowali już działać pod Gdańskiem, kilka razy lądowali w Holandii, spalili Kopehnagę, zatem takie działanie nie było niczym nadzwyczajnym. Całkowite panowanie floty umożliwało im takie działanie, w dodatku pojawienie się Brytyjczyków miało być zaskoczeniem dla Napoleona.

Wellington początkowo protestował, ale w końcu zdecydował, że jeśli ktoś ma dowodzić tymi siłami, to lepiej jeśli to będzie on sam. Dowództwo w Hiszpanii objął tymczasowo generał Hill.

Czy Wellington przechyli szalę zwycięstwa na stronę koalicji napoleońskiej?
Czy Wellington przechyli szalę zwycięstwa na stronę koalicji napoleońskiej?

W ten sposób późnym latem Wielka Armia oraz wojsko Księstwa Warszawskiego pomaszerowały na Warmię, aby rozstrzygnąć zwycięsko kampanię 1813 roku. Dołączyli do nich Austriacy pod dowództwem Arcyksięcia Karola – Napoleon przestał ufać Schwarzenbergowi i zażądał udziału swojego niegdysiejszego wielkiego przeciwnika. W okolicy Iławy Pruskiej wojska francusko – polsko – austriackie spotkały armię feldmarszałka Bluchera, Rosjan Kutuzowa (którzy wydobrzał w Bolesławcu) i Brytyjczyków Wellingtona.

Druga bitwa pod Iławą Pruską miała zdecydować o losach świata!

Jeśli chodzi o przygotowania do bitwy, zwłaszcza teren, to wykorzystaliśmy najpierw stare mapy przedstawiające oryginalną bitwę pod Iławą z 1807 roku:
Eylau3

Teren naszego starcia ma obejmować drugi dzień oryginalnej bitwy pod Iławą. Niestety rosyjska mapa nie jest aż tak dokładna, a w wielu miejscach wojska zasłaniają kształt terenu. Dlatego posłużylismy się niemiecką mapą z 1889 roku. Zabudowania do tego czasu nie zmieniły się w znaczący sposób, teren także w większości przypadków nie uległ zmianie, pojawiła się tylko linia kolejowa, którą rzecz jasna zignorujemy 🙂
Iława2
Mapa pokazuje bardzo zróżnicowany, trudny teren, aby dodatkowo go sobie zobrazować, postanowiliśmy odwiedzić miejsce bitwy poprzez google street view.
widokzokoliclampasch
Zdjęcie przedstawia widok z okolich miejscowości Lampasch na południe, a więc w kierunku Melonkein. Widać spore pofałdowanie terenu, ale nie ma wysokich górek. Jest za to więcej lasów, niż w 1807 roku.

widokkl.sausgarten
Widok z Kl. Sausgarten na północ – północny wschód (w kierunku na Lampasch).

Zapraszamy do czytania relacji „na żywo” już w sobotę, a po weekendzie do lektury raportu z bitwy na blogu!

Reklamy

Jedna myśl nt. „Przygotowania do wielkiego starcia – drugiej bitwy pod Iławą Pruską.”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s