Bitwa pod Montmirail zakończona!

-Nadchodzą, nadchodzą! Francuzi nadchodzą – pędzący w kierunku sztabu kurier wzbijał do góry kawałki leżącego śniegu, lodu i błota.
– Napoleon, tutaj?! – generał Osten Sacken nie ukrywał zdziwienia.
– Jak to możliwe, że pojawił się tutaj tak szybko? – zapytał jakby retorycznie dowodzący dywizją piechoty generał Mecklemburg von Schwerin.
– Wiadomo ile prowadzi wojska? – Osten – Sacken spytał trzeźwo kuriera.
– Cały korpus idzie ku nam. Widać było kirasjerów, kawalerię lekką i piechotę, ale za nimi są dalsze oddziały.
– Cała armia – rzucił generał Pahlen. – Złapali nas. Trzeba było szybciej manewrować. Może powinniśmy spróbować się wymknąć?
– Nie – rzucił gwałtownie Osten – Sacken. – Mają przewagę jazdy, z łatwością nas dogonią. Yorck i Prusacy są daleko, Ołsufiew też. Musimy ich przyjąć tutaj, w tym miejscu. Jak nazywa się pobliska miejscowość?
– Montmirail panie – rzucił jeden z oficerów sztabowych.
– Zatem żołnierze cara zasłyną swoim bohaterstwem w bitwie pod Montmirail. Generale Pahlen, pana dywizja kirasjerów obsadzi wzgórze na naszej prawej flance i za wszelką cenę będzie pilnować przejścia przez lat. Dywizja piechoty generała Schwerina obsadzi wzgórze w centrum, zwłaszcza artyleria. Tak, artyleria będzie kluczowa w tej bitwie. Niech te wzgórza będą bastionami. Musimy wytrzymać do wieczora.
– 10 godzin?!
– 10! Do dywizji!
(Aby powiększyć obrazek należy na niego kliknąć).

9luty

Sytuacja strategiczna w dniu 9 lutego po wykonaniu ruchów. Bitwa pod Montmirail.

20151206_121058

 

Sytuacja na początku bitwy. Na dole Francuzi, na górze Rosjanie.

20151206_121105

 

Korpus Napoleona przybył od strony Sezanne, składał się z dywizji piechoty  gen. Donzelota, dywizji kawalerii lekkiej gen. Sebastianiego i dywizji kirasjerów gen Pire.

20151206_123859

 

Korpus generała Osten Sackena rozłożył się na dwóch wzgórzach na północ od Montmirail (miejscowość w prawym dolnym rogu), składał się z dywizji kirasjerów gen. Pahlena i dywizji grenadierów gen. Schwerina.

Celem Osten Sackena było wytrzymać przez 10 tur walki i jednocześnie nie stracić podstawy operacyjnej. Możliwym kierunkiem ewakuacji było jeszcze Vauchamps, ale Osten – Sacken świadomie z niego zrezygnował, koncentrując się tylko na drodze ku Viffort i dalej Chateau – Thierry, gdzie przebywał korpus Yorcka. Droga na Ondevillers była zablokowana przez korpus Macdonalda.

Napoleon z kolei planował najpierw odciąć przeciwnikowi drogę ucieczki, a dopiero potem rozbić go całkowicie, niszcząc całą armię.

20151206_122456
Widok na pole bitwy od zachodu. Po lewej Rosjanie, niewzruszenie zajmują wzgórza. Tymczasem Francuzi podzielili swoje siły. Dywizja Sebastianiego ruszyła na lewą flankę Rosjan (widoczna u góry – przedziera się przez las), Donzelot ruszył środkiem przez las, zaś kirasjerzy Pirego wysforowali się na lewo, w kierunku kirasjerów rosyjskich Pahlena. Zapowiadał się pojedynek ciężkiej jazdy.
20151206_123804
Po dwóch turach – widok od zachodu. Dywizja kirasjerów Pirego rozwinęła się na zachodzie w jednej linii, Donzelot zajął las koło Montmirail, zaś Sebastiani zakończył ruch flankowy. Działania Francuzów były systematyczne, ale nie agresywne. Rosjanie statycznie bronili swoich wzgórz. Dywizji Pahlena pomagało na pewno usytuowanie bagniska, które blokowało przejazd między polem a lasem.
20151206_123908
Zbliżenie na Montmirail i dywizję Donzelota. Osten – Sacken, jako dwie reakcję na ruchy Francuzów wysunął trzy pułki grenadierów przed wzgórze i przeniósł jeden pułk kirasjerów pod komendę Schwerina (za wzgórzem). Sebastiani jednak nie przejawiał inicjatywy po wykonaniu początkowych ruchów.
20151206_131038
Koniec 3 tury. Dywizja kirasjerów Pirego osłoniła się lasem i zbliżyła do kirasjerów Pahlena. Ruchy były nadal ostrożne. Najważniejszą wieścią dla Napoleona było pojawienie się posiłków. Dywizja piechoty Compansa, dywizja gwardii (marynarze) Guilleminota, dywizja kawalerii gwardii (strzelcy konni i szwoleżerowie – lansjerzy) Pajola oraz dywizja dragonów (zaledwie dwa pułki). W ten sposób Napoleon miał na polu bitwy 60 podstawek – prawie 30.000 żołnierzy.
20151206_132924
4 tura. Doszło do niewielkiej wymiany ognia artyleryjskiego. Napoleon z 5 baterii artylerii konnej, którymi dysponował, stworzył w centrum wielką baterię artylerii. Była ona jednak za daleko Rosjan, aby zadać im straty. Dla odmiany rosyjska bateria ze wzgórza, która towarzyszyła Pahlenowi, otworzyła skuteczny ogień do jednej z baterii francuskich. Koło centralnego wzgórza pewne straty od ognia francuskich armat ponieśli rosyjscy grenadierzy.
20151206_132947
Zbliżenie na prawą flankę Francuzów. Na dole dywizja Donzelota, czeka w lesie na wynik ostrzału artylerii, u góry dywizja Compansa przedziera się aktywnie przez las aby zaatakować od flanki centralne wzgórze. Pozbawiony konnej artylerii Sebastiani, zaszachowany kirasjerami pozostawał na razie pasywny, zmusił jednak jedną z rosyjskich baterii do zwrócenia się w jego stronę, osłabiając ostrzał w kierunku centrum (na Donzelota).
20151206_141011
Urraaa! Pułk rosyjskich kirasjerów rzucił się nagle do szarży na Francuzów, na przeciw stanęli im strzelcy konni. Rosjanie skierowali w tym kierunku aż dwie baterie artylerii, żaden z pozostałych francuskich pułków nie odważył się szarżować od boku na Rosjan i wystawić się na ogień flankowy ich artylerii. Walka była szybka – rosyjscy kirasjerzy roznieśli francuskich strzelców konnych, ich resztki uciekły za pole bitwy, ścigani przez Rosjan. Generał Osten – Sacken nie posiadał się ze szczęścia.
20151206_141715
5 Tura. Francuzi zajęli pozycje na wszystkich kierunkach i przystąpili do energiczniejszego ataku – nadchodziło już wczesne popołudnie. Pire i jego kirasjerzy delikatnie posunęli się do przodu, jeden z pułków wszedł na drogę w lesie. Wielka bateria artylerii (konnej), podsunęła się pod bagnisko i ostrzeliwała Rosjan na wzgórzu. Pahlen nie wytrzymał presji i nakazał zaprzodkować znajdującą się tam baterię armat 12 funtowych, aby wycofać ją w bezpieczniejsze miejsce. Tymczasem francuscy dragoni dostali się szybko w lukę między Montmirail a bagniskiem. Donzelot wyszedł z lasu i rozpoczął natarcie na centralne wzgórze, dla którego jednak największym zagrożeniem była dywizja Compansa, która wyszła z lasu na samym skraju góry. Schwerin skierował wszystkie swoje baterie w jej kierunku.
20151206_141723
Dywizja Compansa na skraju lasu, Rosjanie zwracają się w jej kierunku.
20151206_141756
Francuskie centrum. Na pierwszym planie dragoni i Montmirail.
20151206_141802
Pahlen odesłał kolejny swój pułk Schwerinowi, zostały mu już tylko 2 pułki kirasjerów. Jego bateria artylerii konnej była już zmaltretowana przez Francuzów (2 poziom dezorganizacji), a artyleria 12 – funtowa wycofywała się. Sytuacja była bardzo groźna, bo to odsłoniło jego flankę na wzgórzu od strony centrum.
20151206_143149
Aby zyskać na czasie Pahlen rzucił do szarży jeden ze swoich pułków kirasjerów – pułk kirasjerów orderu wojennego (Military Order). Mimo trudnego terenu i wąskiej drogi, które nie pozwoliła na rozwinięcie całego pułku, udało im się złamać jeden francuski pułk kirasjerów, dopiero szarża kolejnego – 12 pułku kirasjerów, zatrzymała Rosjan w miejscu.
20151206_143903
Wtedy jednakże do akcji ruszyły dwa pułki francuskich dragonów, jeden z nich zmiótł próbującą wycofać się rosyjską baterię 12-f, a następnie wpadł w pułk kirasjerów na wzgórzu, który nie zdążył nawet zareagować. Wtedy drugi pułk dragonów uderzył na kirasjerów od tyłu i zmusił ich do ucieczki, a następnie oba pułki ruszyły dalej. Pierwszy pułk popędził w pościgu za kirasjerami za pole bitwy, ale drugi wpadł na baterię artylerii konnej, rozbił ją i następnie pogalopował dalej…
20151206_151424
… prosto na plecy kirasjerów orderu wojennego. Dzielni Rosjanie wytrzymali ten atak i rozpoczęli walkę w wyniku której zostali jednak całkowicie rozbici, w boju zginął bohaterski generał Pahlen. Co prawda zmęczeni dragoni zaczęli pierzchać z pola bitwy, ale dywizja kirasjerów Pirego miała otwartą drogę. Prawa flanka Rosjan została całkowicie rozbita.
20151206_151350
Tymczasem ciężkie walki toczyły się w centrum wokół wzgórza. Francuzi podciągnęli kilka baterii swojej artylerii i bombardowali Rosjan, na pozycje wyszła także dywizja kawalerii gwardii (strzelcy konni i szwoleżerowie – lansjerzy – widoczni na dole). Osten – Sacken aby zyskać na czasie nakazał Schwerinowi kontratakować. Pułki grenadierów nie nakładając nawet bagnetów, z samymi kolbami rzuciły się na francuską piechotę lekką z dywizji Compansa, stojącą na skraju lasu. W wyniku zajadłej walki, Francuzi zostali odepchnięci. Jednakże od strony centrum nadchodziły pułki z dywizji Donzelota, a Compans podciągał także kolejne pułki swojej dywizji. W rezerwie pozostawała nadal lekka jazda Sebastianiego.
20151206_151359
Zbliżenie na walki w centrum.
20151206_154042
Kontrataki Schwerina dały chwilę wytchnienia pozycji Rosjan na wzgórzu, jednakże Francuzi mieli ogromną przewagę i szybko się przegrupowali. Sytuacja na początku 7 tury.
20151206_161357
Francuzi ruszyli do zdecydowanego natarcia, a Rosjanie próbowali dzielnie kontratakować. Walczyła piechota, ale trzy najważniejsze wydarzenia rozegrały się z udziałem jazdy. Rosyjscy kirasjerzy zaszarżowali na dywizję lekkiej kawalerii gwardii, zadając ciężkie straty strzelcom konnym gwardii (zniszczenie jednej podstawki), ale atak of flanki polskich szwoleżerów – lansjerów gwardii, rozbił ich całkowicie i doprowadził do ucieczki. W tym samym czasie pierwszy pułk francuskich dragonów, który wrócił z pościgu, ruszył galopem i zajął rosyjską podstawę operacyjną. Bohaterskim czynem wykazał się też 1 pułk huzarów z dywizji Sebastianiego, który nie bał się ruszyć do szarzy na kirasjerów, którzy z powodu niskiego morale armii, uciekli. Dzielni huzarzy rozbili następnie dwa pułki piechoty, na które wpadli od flanki, a zakończyli swoją szarżę na baterii artylerii, która także została zniszczona.

Tak zakończyła się 7 tura (i godzina czasu gry) bitwy, Rosjanie stracili ponad 50% jednostek, a także padło ich morale armii. Niestety oba możliwe kierunki ucieczki – Vauchamps, a także Viffort (podstawa operacyjna) były zajęte przez Francuzów, wobec czego armia rosyjska została całkowicie rozbita!

Napoleon odniósł wielki triumf pod Montmirail – to niezwykle pomyśle rozpoczęcie kampanii dla strony francusko – polskiej.

Bitwa zakończyła się wynikiem 74 – 12 dla Francuzów. Francuzi stracili zaledwie 7 podstawek (2 piechoty lekkiej, 2 piechoty – wszystko z dywizji Compansa, 2 strzelców konnych i 1 strzelców konnych gwardii). W trakcie bitwy zdobyto aż 7 sztandarów i tyleż francuskich pułków zyskało status weteranów – jeden z nich, polski pułk szwoleżerów – lansjerów gwardii, awansował do statusu elity.

Obie strony mogły zatem przygotowywać swoje ruchy na dzień 10 lutego.

Reklamy

6 myśli nt. „Bitwa pod Montmirail zakończona!”

    1. Gratulować to trzeba Gluberytowi, że wytrzymał 7 tur, chociaż przez pierwsze 3 – 4 Pablito prawie go nie naciskał, nie chciał przedwcześnie wygrać bitwy i umożliwić ucieczki Rosjanom. Z austriacką niechęcią przyznaję jednak, że w ostatniej turze oraz przy szarżach dragonów Pablito pokazał prawdziwy kunszt 🙂

  1. „Cesarz to ma klawe życie
    Po zniszczeniu Rosjan było tęgie picie.
    Teraz jednak głowi się nieborak wielce
    Że mu dziurę w brzuchu zrobią pruskie strzelce”

    Pruska fraszka z I połowy XIX w.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s