Kampania 1814 roku – dalsze ruchy (12 – 16 luty)

-Panie feldmarszału! – blady Gneisenau stanął w progu jednego z domów w Sezanne, które Prusacy dopiero co zajęli i korzystali z zapasów zgromadzonych w tym mieście.
– Mam wieści o generale Yorcku, bardzo złe wieści.
Blucher spojrzał na swego sztabowca i już wiedział co ten chce mu powiedzieć.
– Korpus generała Yorcka został całkowicie rozbity. W trakcie walki ponieśli ciężkie straty i choć utrzymali drogę odwrotu, to reszta wojsk poszła w rozsypkę. Nie wiemy co z samym generałem.
– Francuzi?
– Niestety ponieśli minimalne straty, mój plan zawiódł… odpowiedzialność spada na mnie…
– Trudno przyjacielu w takiej bitwie jaką miał stoczyć Yorck nie wolno popełnić żadnego błędu, widocznie stary lis nie był w najlepszej dyspozycji i popełnił ich za dużo. Wydaj rozkazy do wymarszu, pora się połączyć z sojusznikami i zmusić korsykańskiego diabła do walki przeciwko nam wszystkim. Naprzód!

12luty-poscigYorck został rzeczywiście całkowicie rozbity w bitwie pod Viffort – samą bitwę opiszemy na dniach. W dozwolonym ruchu „pościgowym” cała armia Napoleona (w tym Ney i Macdonald) ruszyła do Chateau Thierry.

13 luty:

13luty13 lutego Kleist oraz Ołsufiew czekali na Bluchera w Montmirail – ruchy Koalicji sprowadziły się tylko do tego oczekiwania. Natomiast cała armia francusko – polska pomaszerowała do La Ferte, zbliżając się w ten sposób do Meaux.

14 luty:

14luty14 lutego Napoleon i Macdonald ruszyli do Meaux, wyraźnie mają zamiar tam się okopać przed nadciągającym przeciwnikiem – mało to napoleońskie, ale skuteczne. Korpus Ney’a (głównie gwardia) ruszył jednak do Rebais, próbując odciągnąć wojska Koalicji od głównego celu. Koalicja jednakże ruszyła w tym czasie całymi siłami na Ondevillers.

15 luty:

15luty15 lutego Ney zrezygnował z marszu na Sezanne, które było odsłonięte i zdecydował się powrócić do sił głównych, które miały stoczyć decydującą bitwę. Ponieważ Koalicja zajęła już La Ferte, Ney ruszył się do Coulommiers.

16 luty:

16luty16 lutego dojdzie do decydującej bitwy kampanii pod Meaux. Ney dołączył do armii Napoleona. Do Meaux pomaszerowały też wszystkie trzy pozostałe korpusy koalicji: Ołsufiewa, Kleista i oczywiście Bluchera, który pałał rządzą zemsty za klęskę Yorcka pod Viffort. Napoleon zdołał rozbić dwa korpusy nieprzyjaciela i zajmował korzystną pozycję obronną. Koalicja miała niewielką przewagę liczebną, zniwelowaną weteranami we francuskiej armii plus możliwymi do wystawienia redutami. Bitwa pod Meaux miała rozstrzygnąć całą kampanię, w dodatku mogła być bitwą dwudniową.

Jaki będzie jej wynik?

Jak oceniacie dowodzących w kampanii generałów?

Na koniec animacja pokazująca wszystkie ruchy od samego początku kampanii:

kampania9-16

Reklamy

6 myśli nt. „Kampania 1814 roku – dalsze ruchy (12 – 16 luty)”

    1. To by nie wyszło, bo z Sezanne do Montmirail była taka sama odległość jak z Viffort. Uderzenie na Kleista i Ołsufiewa oznaczałoby generalną bitwę pod Montmirail ze wszystkimi siłami Koalicji. Dla Francuzów – jeśli nie chcieć próbować wymanewrować przeciwników – bitwa pod Meaux z uwagi na pozycje obronne to najlepsze rozwiązanie.

  1. „I to mówi Prusak, który nie stoczył nawet jednej bitwy ;P”
    W BW-N stoczył i to nie jedną, dlatego wie co mówi 🙂
    „Osobiście, po rozbiciu Yoricka, uderzyłbym od razu na Ołsufiewa i Kleista w Vauchamps.”
    I byś się nadział na okopane dwa korpusy i nadchodzcego Starego Fryca jak adnie raczyles go nazwac

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s